در دل جوامع مدرن، کشتارگاه‌ها تبدیل به نمادهایی از بی‌صدایی و فراموشی شده‌اند؛ فضاهایی پنهان، صنعتی، بی‌روح و به‌ظاهر ضروری، که در آن‌ها سالانه میلیاردها حیوان برای تغذیه‌ی انسان‌ها کشته می‌شوند. اما این روند، تنها یک مسئله‌ی مربوط به «غذا» نیست؛ بلکه مجموعه‌ای از فاجعه‌های اخلاقی، زیست‌محیطی، اجتماعی و انسانی را شامل می‌شود.

در جهانی که با بحران‌های زیست‌محیطی، بی‌عدالتی اجتماعی و رنج حیوانات روبه‌رو است، بررسی ریشه‌های این معضلات، ما را به یکی از صنایع قدرتمند و مخرب جهان می‌رساند: دامداری صنعتی. این صنعت که به‌نام «دامداری کارخانه‌ای» نیز شناخته می‌شود، نه‌تنها با آزار و بهره‌کشی گسترده از حیوانات همراه است، بلکه تهدیدی جدی برای سلامت انسان، محیط زیست و وجدان اخلاقی بشر به‌شمار می‌رود.

در جهانی که به‌طور فزاینده‌ای با بحران‌های اقلیمی، بیماری‌های همه‌گیر، و بحران‌های اخلاقی روبه‌روست، زمان آن فرارسیده که نگاهی دوباره و ژرف‌تر به منشأ بسیاری از این بحران‌ها بیندازیم: صنعت دامداری صنعتی. این صنعت که با هدف تأمین “پروتئین حیوانی” شکل گرفته، امروزه نه تنها تهدیدی برای سلامت انسان‌ها، بلکه یکی از عوامل اصلی تخریب محیط زیست، شکنجه حیوانات، گرسنگی جهانی و پاندمی‌های نوظهور محسوب می‌شود. در این مقاله، به بررسی عمیق خطرات چندوجهی دامداری صنعتی و مصرف محصولات حیوانی می‌پردازیم.