ریپل (XRP) یکی از پرحاشیه‌ترین ارزهای دیجیتال بازار است و به باور منتقدان، هیچ کاربرد واقعی ندارد و صرفاً یک دارایی برای سفته‌بازی است. در مقابل، ارتش ریپل با تعصب باور دارد که XRP به زودی زیرساخت سیستم مالی کل جهان را در دست خواهد گرفت؛ اما حقیقت، جایی در میانه این دو دیدگاه افراطی قرار دارد. XRP کاربرد واقعی دارد، اما بسیار خاص‌تر و محدودتر از چیزی است که بسیاری تصور می‌کنند.

برخلاف بیت ‌کوین که بر ذخیره غیرمتمرکز ارزش تمرکز دارد یا اتریوم که شبکه‌ای برای قراردادهای هوشمند است، شبکه ریپل از سال ۲۰۱۲ با یک هدف روشن خلق شد: امکان‌پذیر کردن پرداخت‌های فرامرزی سریع و ارزان. طبق داده‌ها، تراکنش‌ها در این شبکه در عرض ۳ تا ۵ ثانیه و با هزینه‌ای کمتر از یک سنت تسویه می‌شوند.

در حال حاضر، سرمایه‌گذاران خرد بزرگترین گروه کاربران XRP را تشکیل می‌دهند. برآوردها نشان می‌دهد که در سطح جهان حدود ۲ تا ۳ میلیون نفر هولدر واقعی این ارز دیجیتال هستند. صرافی‌های رمزارزی مانند بایننس و کراکن نیز از دیگر کاربران عمده محسوب می‌شوند که از سرعت و کارمزد پایین ریپل برای جابجایی سرمایه و مدیریت نقدینگی استفاده می‌کنند. علاوه بر این، شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات پرداخت از طریق سیستم نقدینگی ریپل، از XRP برای تسهیل حواله‌های بین‌المللی بهره می‌برند.

تصویر حضور بانک‌ها در این اکوسیستم کمی پیچیده‌تر است. موسسات مالی بزرگی مانند استاندارد چارترد از زیرساخت‌های نرم‌افزاری و پیام‌رسان ریپل استفاده می‌کنند، اما XRP را به طور مستقیم به کار نمی‌گیرند. در واقع، استفاده از خود XRP برای تامین نقدینگی، تنها به شرکای منتخب و شرکت‌های پرداختی محدود می‌شود.

به طور کلی، ریپل نه یک ارز دیجیتال بی‌فایده است و نه پادشاه بی‌رقیب تمام بانک‌های جهان. ارزش و کاربرد نیز آن در نقش‌های زیرساختی خاص، به ویژه در تامین نقدینگی و تسویه پرداخت‌ها نهفته است. درک این واقعیت که چه کسانی واقعاً از XRP استفاده می‌کنند، به ما کمک می‌کند تا به جای گرفتار شدن در توهمات و شایعات، با دیدی بازتر به آینده آن نگاه کنیم و سرمایه‌گذاری بهتری داشته باشیم.